Në një kohë kur informacioni qarkullon me shpejtësi të jashtëzakonshme dhe çdo ngjarje konkurron me tjetrën për vëmendje, lajmi ka humbur shumë nga pesha e dikurshme. Ajo që dikur shihej si thirrje për reagim institucional, sot shpesh trajtohet si një njoftim i zakonshëm, që kalon në ekran, në rrjet social, dhe më pas zhduket pa lënë gjurmë.
Perceptimi publik është ndryshuar rrënjësisht. Jo më shumë se një dekadë më parë, një denoncim i transmetuar në media mund të vinte në lëvizje policinë, prokurorinë apo institucione të tjera përgjegjëse. Reagimi, edhe kur nuk ishte i menjëhershëm, ishte i pashmangshëm, sepse presioni publik dhe mediatik krijonte ndjesinë e llogaridhënies. Sot, kjo lidhje duket e zbehur. Lajmi shpesh konsumohet shpejt dhe harrohet edhe më shpejt, ndërsa institucionet duket sikur presin që zhurma të kalojë vetë.
Në këtë realitet të ri, është krijuar një kulturë e rrezikshme indiference të dyfishtë: nga njëra anë e publikut, që i ekspozohet vazhdimisht skandaleve dhe humbet ndjeshmërinë; dhe nga ana tjetër e institucioneve, që shpesh veprojnë vetëm kur presioni bëhet i pashmangshëm. Kështu lind bindja se “çudia tre ditë zgjat”, një logjikë që shndërrohet në justifikim për mosveprim dhe në mekanizëm për të pritur harresën.
Por në thelb, problemi nuk është mungesa e informacionit apo e denoncimeve. Përkundrazi, sot ka më shumë transparencë se kurrë më parë. Problemi qëndron në mungesën e vazhdimësisë së reagimit dhe në fragmentimin e vëmendjes publike. Lajmi nuk shoqërohet më domosdoshmërisht me ndjekje institucionale, por shpesh mbetet në nivel perceptimi, pa kaluar në fazën e përgjegjësisë.
Kjo ka krijuar një hendek të rrezikshëm mes asaj që ndodh në realitet dhe asaj që prodhon reagim real. Kur informacioni nuk shndërrohet në veprim, transparenca humbet forcën e saj më të rëndësishme: aftësinë për të ndryshuar gjërat.
Në fund, sfida e kohës nuk është vetëm të informohemi më shumë, por të mos mësohemi me mosreagimin. Sepse një shoqëri ku çdo lajm harrohet shpejt, rrezikon të bëhet një shoqëri ku asgjë nuk ndryshon kurrë.
