Në euforinë e lajmeve që vijnë nga Venezuela, në Tiranë ka nisur të qarkullojë një iluzion sa naiv, aq edhe i rrezikshëm: ideja se SHBA do të përsërisë skenarin e Karakasit në Shqipëri. Kjo pritshmëri vjen nga një keqkuptim i thellë—ose një mashtrim i qëllimshëm—mbi mënyrën se si funksionon superfuqia.
Dallimi mes dy vendeve nuk është thjesht gjeografik, por thelbësor dhe strategjik.
1. Opozita: Nobel vs. Non Grata
Pasqyra më e qartë e pamundësisë së këtij skenari është lidershipi i opozitës.
-
Në Venezuelë: Maria Corina Machado është një figurë që ndan Çmimin Nobel për Paqen me Donald Trump. Ajo është partnerja më e besuar e Uashingtonit, simbol i rezistencës demokratike.
-
Në Shqipëri: Lideri i opozitës është i sanksionuar si Non Grata nga vetë SHBA. Për më tepër, ai sulmon egërsisht kreun e SPAK, Altin Dumanin, një figurë të dekoruar dhe mbështetur fuqimisht nga Departamenti i Shtetit.
Të presësh që Amerika të rrëzojë një qeveri për t’ia dorëzuar pushtetin dikujt që e ka në “listën e zezë”, është jo vetëm idiotësi, por verbëri politike.
2. Qeveria: Armiku Ideologjik vs. Partneri Strategjik
-
Maduro: Drejtonte vendin me rezervat më të mëdha të naftës në botë, refuzonte çdo bashkëpunim me SHBA, ishte aleat i Rusisë/Iranit dhe nuk drekonte me Ivanka Trump.
-
Rama: Kryeministri shqiptar është e kundërta. Ai ka nënshkruar projekte strategjike me dhëndrin e Trump (Jared Kushner), është anëtar besnik i NATO-s dhe garanton stabilitet rajonal.
3. Interesi Amerikan: Gjeopolitikë, jo Emocione
Pyetja “Pse SHBA nuk e trajton Shqipërinë si Venezuelën” merr përgjigje te pragmatizmi amerikan. Uashingtoni nuk vepron mbi baza morale, por mbi interesa. Venezuela u godit sepse ishte një kërcënim energjetik dhe gjeopolitik në “oborrin e pasmë” të Amerikës. Shqipëria, përkundrazi, është një vend i NATO-s që nuk zotëron burime që sfidojnë interesat amerikane. Për Uashingtonin, Shqipëria menaxhohet përmes diplomacisë dhe Reformës në Drejtësi, jo përmes marinsave.
Përfundimi: Ndryshimi nuk vjen me “import”
Ata që ushqejnë iluzionin se “Trump do vijë të na shpëtojë”, janë të pashpresë. Ndryshimi në Shqipëri nuk do të vijë nga helikopterët amerikanë mbi Tiranë. Ai do të ndodhë vetëm atëherë kur opozita të prodhojë një figurë si Maria Corina Machado—një lider që bota e vlerëson për mbrojtjen e lirive, dhe jo dikë që kërkon pushtet për të mbrojtur kullat apo për t’u hequr “vulën” e sanksioneve amerikane.
Deri atëherë, krahasimi me Venezuelën mbetet thjesht një ëndërr e keqe e atyre që nuk duan të shohin realitetin.
