E gjithë Shqipëria është zgjuar sot e mbuluar nga uji pas reshjeve të dendura, por për analistët dhe ekspertët, kjo nuk është as surprizë dhe as tekë e natyrës. Është fatura e pashmangshme e një kaosi urban që zgjat prej 35 vitesh.
Sipas analizës së situatës, fajtori nuk është shiu, por “çorganizimi perfekt” i territorit gjatë tranzicionit.
Durrësi dhe Lezha: Hakmarrja e “Habitatit”
Dy nga rastet më flagrante që ilustrojnë këtë kaos janë Durrësi dhe Lezha. Argumenti është i thjeshtë: nuk po përmbyten qytetet, por njerëzit kanë hyrë aty ku nuk duhet.
-
Zona e Kënetës (Durrës): Analiza thekson se “Këneta nuk përmbytet, sepse gjendja e saj natyrale është uji”. Njerëzit kanë ndërtuar brenda habitatit të saj dhe sa herë bie shi, natyra thjesht rimerr territorin e vet, duke “ndëshkuar” ndërtimet.
-
Lezha: E njëjta logjikë vlen për ndërtimet e shtrira në shtratin e vjetër të lumit Drin.
Pse ndodh kjo?
Përmbytjet janë pasojë e drejtpërdrejtë e shkeljes së çdo rregulli urbanistik për më shumë se tre dekada:
-
Ndërtime pa kriter: Banesa dhe lagje të tëra të ngritura në zona të ndaluara (ligatina, shtretër lumenjsh).
-
Infrastruktura e bllokuar: Kolektorët kryesorë dhe kanalet shkarkuese janë bllokuar ose dëmtuar nga ndërtimet informale.
Përfundimi i zymtë i analizës është se Shqipëria duhet të ndihet “me fat” që nuk ka reshje me intensitet më të lartë, pasi me këtë infrastrukturë kaotike, dëmet do të ishin katastrofike dhe të pariparueshme.
