TIRANË – Gjykata Kushtetuese është përçarë në mënyrë të barabartë, duke dështuar të marrë një vendim unifikues lidhur me padinë e Kryeministrit Edi Rama kundër GJKKO-së për rastin e zv/kryeministres Belinda Balluku. Kryeministri kishte kërkuar shfuqizimin e vendimit të GJKKO-së, e cila me kërkesë të SPAK pezulloi nga detyra Ballukun pa marrë më parë autorizimin e Kuvendit.
Ndarja 4 me 4: Dy kampet e gjyqtarëve Për shkak të mungesës së një anëtari (gjykata funksionon me 8 anëtarë), trupa u nda në dy qëndrime të kundërta, duke mos arritur shumicën e nevojshme prej 5 votash.
-
Kampi Pro-Qeverisë (Mbrojtja e Imunitetit):
-
Gjyqtarët: Marjana Semini, Gent Ibrahimi, Sonila Bejtja, Fjona Papajorgji.
-
Arsyetimi: GJKKO ka tejkaluar kompetencat. Pezullimi i zv/kryeministres cënon imunitetin e saj si ligjvënëse/ministre, një tagër që i takon vetëm Kuvendit.
-
-
Kampi Pro-SPAK (Kufizimi i Imunitetit):
-
Gjyqtarët: Marsida Xhaferllari, Ilir Toska, Sandër Beci, Asim Vokshi.
-
Arsyetimi: GJKKO veproi brenda kompetencave. Pezullimi nuk mbrohet nga imuniteti, pasi ky i fundit është kufizuar me ndryshimet kushtetuese të vitit 2012.
-
Fitorja procedurale e SPAK Pamundësia e vendimmarrjes (barazimi i votave) sjell automatikisht rrëzimin e kërkesës së Kryeministrit. Kjo përkthehet në një fitore procedurale për dyshen SPAK-GJKKO, pasi vendimi i tyre për pezullimin e Ballukut mbetet në fuqi, jo sepse u legjitimumua plotësisht nga Kushtetuesja, por sepse kjo e fundit nuk arriti ta rrëzonte.
Zgjidhja te “Venecia” dhe roli i Kuvendit Analiza juridike sugjeron se në kushtet e këtij ngërçi kushtetues, qeveria duhet t’i drejtohet Komisionit të Venecias për të interpretuar konfliktin e kompetencave. Ndërkohë, vëmendja zhvendoset te Kuvendi. Teksa SPAK pritet të kërkojë heqjen e imunitetit për masa më ekstreme sigurie, analiza argumenton se parlamenti nuk duhet të sillet si “noter” i prokurorisë, por të shqyrtojë me themel nëse kërkesa bazohet në prova apo në “statistika”.
Alarmi: “Drejtësia si korporatë” Një shqetësim madhor që ngrihet nga ky proces është raporti GJKKO-SPAK. Ndryshe nga standardet perëndimore ku gjykata është arbitër i paanshëm mbi palët (prokurori-avokat), në Shqipëri vërehet një fenomen ku GJKKO po funksionon si zgjatim i SPAK-ut. Të dyja institucionet duket se veprojnë si një trupë e unifikuar “brenda një godine” kundër ekzekutivit, duke krijuar një precedent që konsiderohet i rrezikshëm për balancën e pushteteve.
