DURRËS/TIRANË – Zbulimi i tre fëmijëve të mitur në Durrës, të lënë në mëshirë të fatit, pa ushqim dhe të shkëputur nga bankat e shkollës, ka tronditur opinionin publik, por mbi të gjitha ka ngritur pikëpyetje të forta mbi mekanizmat shtetërorë të mbrojtjes. Përtej kronikës së zezë, ky rast është simptoma e një sëmundjeje më të thellë sociale: paaftësia për të parandaluar dramën para se ajo të ndodhë.
Dështimi i hallkave dhe zgjidhja “Foster Care” Kur familja biologjike dështon ose bëhet rrezik për fëmijën, institucionet shpesh reagojnë vetëm kur situata është kthyer në emergjencë. Ekspertët e fushës theksojnë se përgjigja nuk duhet të jetë izolimi në jetimore, por Kujdestaria Familjare (Foster Care). Ky shërbim, i cili po merr një rëndësi jetike, ofron atë që institucionet e ftohta nuk munden: ngrohtësinë e një familjeje zëvendësuese. “Foster Care” nuk synon ndarjen e përhershme nga prindërit biologjikë, por ofron një strehë të sigurt, përkujdesje individuale dhe stabilitet emocional në momentet më kritike të jetës së fëmijës.
Ligji i ri dhe roli i Shoqërisë Civile Miratimi së fundmi i ligjit të ri për kujdesin alternativ vlerësohet si një bazë e fortë juridike për të zhvilluar këtë shërbim, por rasti i Durrësit tregon se zbatimi në terren kërkon urgjencë. Organizatat e shoqërisë civile mbeten aktore kyçe, duke punuar në vijën e parë për të identifikuar familjet në vështirësi dhe për të promovuar kulturën e kujdestarisë.
Testi moral i shoqërisë Ngjarja e Durrësit shërben si një test për “shëndetin moral” të Shqipërisë. Mënyra se si një shoqëri mbron më të pambrojturit e saj – fëmijët në rrezik – është treguesi i vërtetë i zhvillimit, shumë më tepër se çdo tregues ekonomik. Fëmijët nuk janë “raste” për statistika, por qenie që kërkojnë dinjitet, siguri dhe mbi të gjitha, një familje.
