Arrestimi i Nicolas Maduros nga forcat speciale amerikane nuk është lexuar në Pekin si një akt agresioni që duhet të ngjallë frikë. Përkundrazi, strategët kinezë e shohin atë si një precedent të artë.
Kthimi i heshtur i Donald Trump te “Doktrina Monroe” (logjika ku fuqitë e mëdha kontrollojnë oborrin e tyre të pasëm pa ndërhyrje të jashtme) i ofron Kinës dhuratën më të madhe strategjike: Legjitimitetin.
Pse Pekini nuk është i alarmuar?
Kina e interpreton veprimin e SHBA-së në Venezuelë si një rikthim te logjika e sferave të ndikimit të shekullit XIX.
-
Logjika Kineze: Nëse Uashingtoni ka të drejtë të “pastrojë” Amerikën Latine nga regjimet armiqësore sepse është sfera e saj e sigurisë, atëherë Kina ka të njëjtën të drejtë të “vendosë rend” në Paqësor dhe Tajvan, që është oborri i saj historik.
-
Mesazhi për Botën: Trump po u thotë fuqive të tjera: “Unë menaxhoj zonën time, ju menaxhoni tuajën”. Kjo është muzika që Xi Jinping dëshiron të dëgjojë.
Tajvani: Jo Pushtim, por “Rivendosje Rendi”
Sipas kësaj analize, rasti i Venezuelës ndryshon narrativën për Tajvanin. Pekini nuk do ta trajtojë më çështjen si një pushtim ushtarak, por si një operacion policor/sigurie për të rikthyer rendin, fiks siç bëri SHBA me Maduron.
Strategjia për Tajvanin transformohet:
-
Jo luftë e hapur: Shmangia e konfliktit të drejtpërdrejtë që shkatërron ekonominë.
-
Presion mbytës: Izolim diplomatik dhe ekonomik i Taipeit.
-
Narrativa e re: Veprimet nuk do quhen agresion, por “domosdoshmëri rajonale”. Nëse bota pranoi që SHBA të hiqte Maduron për stabilitet, pse të mos pranojë që Kina të integrojë Tajvanin për stabilitet?
Kurthi moral i Perëndimit
Elementi më i rrezikshëm për Perëndimin është humbja e argumentit moral. Evropa (Franca, Gjermania, Britania) e ka pranuar në heshtje veprimin e SHBA-së në Venezuelë, duke njohur pafuqinë e saj për të ndikuar globalisht. Por, ky pranim ka një kosto. Është e pamundur që nesër Perëndimi të ngrejë zërin me forcë kundër Kinës për Tajvanin, kur sot po duartroket (ose po toleron) SHBA-në që imponon vullnetin e saj me forcë në hemisferën perëndimore.
Përfundimi: Një Luftë e Tretë “e Heshtur”
Bota nuk po shkon drejt një përplasjeje bërthamore, por drejt një marrëveshjeje të heshtur mes “gangsterëve” të mëdhenj gjeopolitikë.
-
SHBA merr Amerikën.
-
Kina merr Azinë Lindore.
-
Evropa menaxhon krizat e veta të brendshme.
Pyetja e vetme që mbetet nuk është nëse Kina do ta testojë këtë rend të ri në Tajvan, por kur do të vendosë ta kalojë vijën, duke përdorur “kartën Maduro” si mburojë diplomatike.
